ดารา/นางแบบ/สาวซ่าส์ ฯลฯ
ในละครเรื่องนี้ เราได้เห็นเม (ควรเขียนแบบนี้ เพราะเธออธิบายว่าที่จริงเธอชื่อ "ตังเม" ไม่ได้ชื่อ "เมย์"- May ภาษาฝรั่ง) ในแบบที่เป็นตัวของเธอเอง รวมทั้งได้เห็นเธอในฐานะที่คงมีไม่มากคนนักจะได้เห็น คือในฐานะ "แม่"
บางวันที่ไม่มีใครดูลูกให้ เมก็ต้องหอบหิ้วลูกสาวตัวจิ๋ววัยสามขวบมาที่โรงละครด้วย และในช่วงที่เธอต้องขึ้นเวทีแสดง ก็ต้องฝากทีมงานให้ช่วยเลี้ยงเป็นเพื่อนเล่นไว้ก่อนบนห้องแต่งตัว…
เมเป็นคนที่เล่นละครได้ "อิน" จนลึกมาก ถึงขนาดผู้กำกับฯ ต้องพยายามบอกให้ถอนตัวออกมาจากบทบ้าง ไม่เช่นนั้นแล้ว บางทีเวลาเธออยู่ในอารมณ์ร่วมกับตัวละครอัลดอนซ่า – "นังโสเภณีประจำโรงเตี๊ยม" ของเธอมากๆ ก็ทำให้เธอแทบจะพูดบทหรือร้องเพลงต่อไม่ได้ก็มี
พลังของเมในทางการเต้นนั้นสูงมาก ท่วงทีการเคลื่อนไหวร่างกายดูสง่างามมาก สมกับที่ได้ยินมาว่า เธอเองก็เคยไปเรียนเต้นแบบสเปน ที่ประเทศสเปนมาระยะหนึ่ง นอกเหนือจากการเต้นแบบอื่นๆ ที่เธอคงเคยเรียนมาอีกเยอะแยะ และเคยร่วมงานกับโปรดักชั่นของคุณแม่ คือครูเล็ก ภัทราวดี มาอีกร่วมยี่สิบปี
คนที่เคยดู "สู่ฝันอันยิ่งใหญ่" ฉบับ 2530 มา มักอดไม่ได้ที่จะเอาเธอไปเทียบกับคุณจ๊ะเอ๋ – นรินทร ณ บางช้าง ที่เคยรับบทเดียวกันนี้มาก่อน แต่ที่จริงแล้ว แต่ละคนก็ย่อมมีอัลดอนซ่าประจำใจของตนเอง เมก็คงเป็นอัลดอนซ๋าในแบบของเธอ ซึ่งก็คงต่างจากแบบของคุณเอ๋
สำหรับละครเรื่องนี้ เมผ่านมันไปได้อย่างสาหัสพอดู
ส่วนอีกหน ในระหว่างการแสดงช่วงกลางๆ (19 มิย. 2551) เธอก็เต้นพลาดบนเวที ล้มหัวฟาดพื้น มึนงง ปวดหัว จนทีมงานต้องเตรียมให้น้องที่เป็นผู้แสดงสำรองในบทของเธอเตรียมแต่งหน้าแต่งตัวไว้ แต่ก็ยังแข็งใจแสดงต่อไปจนจบ และกลายเป็นอีกหนึ่งคืนที่นักแสดงทุกคนได้รับคำชมจากผู้กำกับฯ ว่าเป็นละครรอบที่ดีที่สุดรอบหนึ่ง
